Race Report – Kruikenloop 10 februari 2018

Ik had mij ingeschreven om op zaterdag 10 februari 2018 15 kilometer te lopen tijdens de Kruikenloop in Tilburg. Hieronder lees je mijn verslag!

De Kruikenloop is een hardloopevenement in Tilburg tijdens carnaval (Tilburg heet tijdens carnaval “Kruikenstad” en zodoende de naam). Je kon ervoor kiezen om 5, 10 of 15 kilometer te lopen. Afhankelijk van je afstand, loop je 1, 2 of 3 rondjes van 5 km. Eigenlijk hou ik niet van een parcours op deze manier, maar ex-collega Ferry heeft mij overgehaald om mee te doen, en zodoende stonden we aan de start.

Voorbereiding

De week voorafgaand aan deze loop heb ik opgelet dat ik niet te lange afstanden zou lopen. Mijn lange duurloop van één week geleden viel ook in de soep (lees hier waarom) dus ik zou in ieder geval niet overtraind aan de start staan ;).

Ik had van te voren niet echt goed nagedacht over een aanpak. Aangezien Ferry een stuk sneller is, had ik daarom uiteindelijk bedacht dat ik voor een PR op de 5 kilometer zou gaan. Ik zou de eerste 5 kilometers met hem meegaan, en die tien daarna zou ik nog wel zien.

Op zich wisten we trouwens wel dat er mensen verkleed mee zouden gaan lopen. Maar dat het zóveel mensen waren in echt volledige outfits, wauw! Wel heel erg grappig om te zien trouwens.

Kilometer 1-5

Om 11.11 uur was de start. De buurman van Ferry liep ook mee, maar die vloog er gelijk vandoor, dus wij liepen dus samen. De eerste kilometer liep ik in 5:12 per kilometer, 11,5 km p/u dus. Dat loop ik nooit bij trainingen (alleen bij intervallen ga ik sneller) en was dus eigenlijk wel aan de (te) snelle kant. Maarja, een PR op de 5 is ook wel leuk toch?! En nu had ik iemand met wie ik liep waarvan ik wist dat diegene sneller was, dan is het een kwestie van bijhouden en hoeft het niet uit jezelf te komen.

Ik zette dus door, en liep de daarop volgende kilometers in 5:17, 5:14, 5:18 en 5:26. En dat betekende dus een PR! Ik deed 26:27 over 5 kilometer. Eén maand geleden liep ik een PR van 27:45, dus dit was 1:18 sneller: wauw! Dat merkte ik trouwens wel aan alles hoor. Man wat was dat zwaar. Na de 5 heb ik lopend een bekertje water op, tegen Ferry gezegd ‘ga maar’ en zelf rustig doorgelopen.

Kilometer 5-10

De kilometers daarna liep ik allemaal boven de 6 minuten per kilometer. Die eerste 5 hadden flink wat energie gekost. En dan begint het psychologische spelletje. Stop ik na de 10 km of niet? Die mogelijkheid was er immers…

Ik besloot dat ik gewoon door zou zetten. Alleen wat gingen die kilometers traag voorbij zeg… Pff: nu pas op de 7?! En toen kwamen er steken in mijn zij en tussen kilometer 8 en 9 kreeg ik plots ijskoude benen. Voor mij was dit een signaal dat ik echt veel had gevraagd van mijn lijf en dat het wellicht toch beter was om het gewoon voor gezien te houden na die 10 kilometer.

En dat heb ik dus gedaan. Dat is dus wel echt het nadeel van een wedstrijd waarbij je één rondje meerdere keren moet lopen. De drempel om te besluiten een kortere afstand te lopen is érg laag. Ik weet vrij zeker dat als de loop één ronde van 15 km was geweest, dat ik hem gewoon had uitgelopen (op welke manier dan ook, wellicht was ik dan ook niet voor zo’n snelle tijd op de 5 gegaan).

Nóg een PR

Door die snelle eerste 5 kilometer en ondanks de trage daarop volgende kilometers, liep ik toch op de 10 kilometer óók een PR! In 56:45 kwam ik over de finish en had ik er 10 kilometer opzitten.

Afsluitend

Ondanks dat ik de 15 kilometer niet heb volgemaakt, kijk ik toch met een tevreden gevoel terug. Ik heb écht veel gegeven en dit was een mooi moment om te zien waar ik nu sta.

Terugkijkend naar de data van mijn Fitbit was mijn hartslag bij kilometer 4 al bijna aan het maximum (198, mijn max is 200). De kilometers daarna heeft hij steeds boven mijn omslagpunt gelegen. Ik denk dan ook dat het goed is geweest dat ik na de 10 kilometer ben gestopt. Mijn houding wordt door de vermoeidheid ook steeds minder en ik zit niet te wachten op een blessure waardoor mijn halve marathon training straks in de soep gaat lopen.

Ik weet trouwens heel goed dat je een wedstrijd niet te snel moet beginnen. Normaal gesproken kan ik dat (al zeg ik het zelf) vrij goed. Maar in dit geval was het een beslissing die ik van te voren had genomen om dat toch wel te doen. En dat heb ik gemerkt 😉

Voorlopig geen wedstrijd op de planning: de eerstvolgende is de halve marathon op 18 maart! En daarbij ga ik dus niet zo snel van start als vandaag, haha.

Helaas heb ik mijzelf nog niet op foto’s gespot 😦 Maar bovenaan het bericht wel een selfie met op de achtergrond Roodkapje en de wolf 😉

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s