Over

Hoi!

Welkom op mijn blog. Wie ben ik, hoe ben ik begonnen met hardlopen, waarom deze blog en last but not least: wat is mijn ultieme doel voor 2018?!

Wie ben ik?

Mijn naam is Phyllis, ik ben 28 jaar en woon samen met mijn man Joost (en onze drie katten) in het mooie ‘s-Hertogenbosch. Eén van mijn hobby’s is motorrijden. Voorheen zeer fanatiek, onder andere op het circuit op mijn (al zeg ik het zelf) mooie roze racemonster (een Honda CBR600F), maar tegenwoordig alleen nog maar op straat op een Honda CBR1000RR Repsol. Over het circuitrijden heb ik enige tijd een website bijgehouden, alleen door tijdgebrek is deze hobby op een laag pitje komen te staan. Inmiddels ben ik bevangen door een nieuwe hobby: hardlopen! En dat is dan ook precies waar deze blog over gaat.

Maar eerst nog wat meer weetjes over mij: ik heb een ‘lichtelijke’ schoenen (voornamelijk pumps) tick, ben gek op dieren, ga graag op vakantie en uit eten en geniet van mooi weer.

Hoe ben ik begonnen met hardlopen?

Ik wilde graag een betere conditie krijgen en zo begon ik in 2014 met hardlopen. In de plaats waar wij toen woonden organiseerden ze voor het eerst een hardloopwedstrijd. Dat leek mij een leuke uitdaging. Samen met Joost begon ik met trainen. Wat was het zwaar! Om even een beeld te vormen: sporten en Phyllis ging nooit samen. Liever lui dan moe was mijn motto en de gymlessen op school waren verschrikkelijk. Nee, dat sporten zou nooit mijn ding worden. Dacht ik althans 😉

Het trainen voor de 5 kilometer was zwaar, maar in negen weken tijd stonden wij aan de start. Binnen het half uur finishte ik. Wauw, wat een prestatie en wat wat ik trots op mijzelf. Dat voelde goed. Op naar de 10 kilometer. Een paar goede hardloopschoenen die echt bij mijn loopstijl pasten leek mij wel verstandig, dus op naar de speciaalzaak. Hoe graag ik ook een paar roze schoenen wilde, mijn verstand nam het voortouw en ik kwam naar buiten met een paar blauwe Saucony’s. Ik bleek te overproneren en deze schoenen corrigeerden dat. Wat een wereld ging er open op deze schoenen.

Echter kwam toen het volgende obstakel: winter. Phyllis en kou is geen geweldige combinatie. Ik heb het altijd koud en in de winter zit ik het liefste binnen op de bank met een kleedje en een kop warme chocolademelk met slagroom. En dus trainde ik de hele winter niet. In het voorjaar dus weer flink teruggezakt qua conditie, maar met consequent trainen ging het weer omhoog. In 2015 deed ik weer mee aan de wedstrijd in onze woonplaats, maar dit keer aan de 10 kilometer. Ook tussendoor had ik een wedstrijd meegepakt. Dit was leuk! Enthousiast als ik was had ik mij ook ingeschreven voor de Zevenheuvelenloop (15 km). Dat ging prima en ik finishte in 1.33u. Echter volgende daarna wederom een winter zonder training en in het voorjaar kon ik zonder training een 5 kilometerwedstrijd doen, maar laten we het er maar niet over hebben hoe zwaar dat was. In 2016 was de motivatie om te hardlopen ver te zoeken, wel was ik regelmatig in de sportschool te vinden (in juni 2016 gingen wij namelijk trouwen). Eind 2016 deed ik nog een 5 kilometerloop mee, maar dat was meer om het meedoen dan om de prestatie.

In 2017 ging het roer ‘om’. Samen met collega/vriendin Zoë die ook in Den Bosch woont heb ik het hardlopen weer opgepakt. Allebei hadden we al eerder gelopen, maar was het op een laag pitje komen te staan. We zijn rustig begonnen en trainden naar een 5 kilometerwedstrijd toe. Gezellig om samen te lopen en dankzij het praten gaan de kilometers ongemerkt voorbij. Het volgende doel was 10 kilometer tijdens de Singelloop in Utrecht, samen met meerdere collega’s. Ook dat doel is bereikt. Tussendoor had ik een dipje: ik had er niet echt zin meer in. Gelukkig is die dip overwonnen en vervolgens trainden we naar de Zevenheuvelenloop in november. Ook dat ging top: 7 minuten sneller dan twee jaar eerder!

En nu!

Ik heb het hardlopen weer te pakken. Echter zonder doelen presteer ik weinig tot niets. Ik ben vrij lui aangelegd, maar ben anderzijds graag bezig om gestelde doelen te verwezenlijken. Mijn volgende doel is dan ook een halve marathon. Ik heb mij ingeschreven voor de Stevensloop in Nijmegen op 18 maart 2018. Mijn trainingen staan in het teken van dat evenement. Het is inmiddels januari en ik ga, ondanks de kou, gewoon naar buiten om te trainen voor deze afstand.

Tevens heb ik mijn ultieme hardloopdoel gesteld: de New York Marathon 2018!!!
LET’S DO THIS!

Blogs van andere hardlopers motiveren mij om door te zetten en ervoor te gaan. Tevens wil ik mijn trainingen bijhouden en een stok achter de deur hebben om op deze koers door te gaan. Ik denk en hoop dat deze blog mij daarbij gaat helpen en dat is dan ook de reden dat ik hiermee ben gestart!

Phyllis