Road to New York #4

Met nog slechts 16 dagen te gaan tot de marathon, hierbij deel vijf van mijn Road to New York!

In de vorige update vertelde ik dat ik last had van een lopersknie. Dat betekende dat een aantal van mijn looptrainingen werden vervangen door alternatieve trainingen op de crosstrainer en op de hometrainer. Als ik al ging lopen, dan ging die loop vooraf aan minstens een half uur op de crosstrainner en duurde de looptraining maximaal maar 30 minuten.

Mijn knieproblemen begonnen begin september. Op 23 september had ik echter de Dam tot Damloop staan en die wilde ik zo graag lopen… Mijn knie wisselde alleen steeds: dan ging het weer goed, maar de keer erna deed lopen weer wat meer pijn. Ik besloot op de zaterdag voor de Dam tot Dam te beslissen of ik mee ging doen. Ik zou immers toch wel weer een keer een fatsoenlijke afstand willen lopen… Omdat het goed voelde, ben ik van start gegaan. En dat ging wonderbaarlijk goed. Ik heb geen pijn gehad en een zeer prima tijd gelopen voor iemand met een blessure. En ook daarna kwam de pijn niet terug. Zoals mijn trainer zei, “De wonderbaarlijke geneeskrachtige werking van de Dam tot Damloop”. Haha. 

Omdat dit goed ging, heb ik daarna ook mijn schema weer hervat zoals oorspronkelijk de planning was. Dat was wel spannend, maar het ging goed. Ik heb lange duurlopen kunnen doen (25, 28 en 30 kilometer) en ze gingen allemaal goed. Ja, na die 30 voelde ik het op maandag wel weer iets meer, maar op dinsdag was het weer weg. En dat vind ik dan ook helemaal prima. Ik hou het goed in de gaten en kom nog steeds elke week bij de fysio. Nu de afstanden uitbreiden en de trainingen zwaarder worden merk ik vaker kleine dingetjes op. En vanwege die knie, ben ik er wellicht ook extra op gefocust. Door regelmatig naar de fysio te gaan kan hij snel ingrijpen/behandelen en ook tapet hij de boel in. Ik heb het idee dat dat intapen nog steeds wel extra ondersteuning geeft en dat ik daarom ook geen pijn heb. Tijdens die 25 had ik geen tape en voelde ik het meer, tijdens de 28 en 30 had ik wel tape en had ik helemaal geen last.

De marathon komt in zicht en de tijd is echt heel snel gegaan. Ik vreesde even toen dat gedoe met mijn knie begon: had dat niet wat eerder gekund in plaats van zo kort ervoor… Nu loopt alles in de soep. Maar dat lijkt dus te zijn meegevallen.

De marathon zie ik met vertrouwen tegemoet. Mijn zeer ambitieuze doel van finishen onder de 4:00 uur heb ik losgelaten. Dat zou mogelijk haalbaar zijn als alles in de voorbereidingen perfect was gelopen en als alles op de wedstrijddag perfect zou zijn. Maar de voorbereiding heeft hobbels gekend dus ik heb dit doel losgelaten.

Ik heb er zin in!


Teruglezen:
Road to New York #1
Road to New York #2
Road to New York #3
Road to New York #4

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s