Weekly Blog #38 & # 39

Een nieuwe blog, eentje die twee weken training omvat en eentje met een verrassende wending…

Zoals inmiddels bekend, heb ik dus een zogheten lopersknie. Erg vervelend, zeker in de relatief korte periode die ik nog maar heb tot de marathon op 4 november. Dus hoe ging dat deze weken?

Omdat deze blog twee weken omvat, deel ik hem net even wat anders in!

Week 38

Ik begon de week op maandag met 45 minuten zwemmen. Dat ging vorige week ook goed en dat deed geen pijn aan mijn knie. Ook vandaag ging het weer goed.

Op dinsdag begon ik met 45 minuten trainen op de crosstrainer. Daarna deed ik nog 20 minuten krachtoefeningen die ik van de fysio had meegekregen. De lunges deden echter wel pijn aan mijn knie en deze sloeg ik dan ook over.

Woensdag stond er weer een hardlooptraining op de planning. Die training ging helaas niet zo goed. Ik had al de hele dag wat meer last van mijn knie, maar wilde toch proberen om te gaan lopen. Met een tempo om van te huilen (7:56 minuten per kilometer) en een afstand van maar 3,33 km, besloot ik de training te stoppen. Dat was een domper… Zou ik zondag wel de Dam tot Dam kunnen lopen?

Op donderdag deed ik een nieuwe poging tot hardlopen. Wel liet ik de training dit keer weer voorafgaan door de crosstrainer. Zo stond ik eerst 45 minuten op de crosstrainer en ging ik daarna 4×5 minuten hardlopen met tussendoor één minuut rust. Dit ging goed en de tempo’s van de blokken hardlopen waren erg mooi (6:47, 5:45, 5:18 en 5:16). Het deed geen pijn dus ik mocht van mijzelf steeds iets harder gaan. Het goede gevoel dat ik kreeg van de training zorgde ervoor dat ik bij thuiskomst ook nog even een kwartiertje wat krachtoefeningen deed.

Op vrijdag had ik een rustdagje 🙂 ’s Ochtends naar de fysio geweest om mijn knie weer te laten tapen en om één en ander weer los te maken.

Zaterdag was de beslissende dag: afhankelijk van de training vandaag, ga ik morgen wel of niet de Dam tot Dam lopen. De training bestond uit 30 minuten crosstrainer, gevolgd door een hardlooptraining van 5/10/15 minuten met één minuut rust tussendoor. Een mooi gemiddeld tempo en geen pijn. Dat gaf vertrouwen.

Aldus besloot ik op zondag van start te gaan bij de Dam tot Damloop. Wat een weer was het zeg… Ik had geen eindtijd in gedachten: de finish bereiken zonder pijn zou al een hele prestatie zijn. Van te voren zei ik nog tegen Joost: hou je telefoon maar in de gaten, want dit is de eerste wedstrijd waarbij de kans erg groot ik dat ik voortijdig stop. Een uitgebreid verslag volgt nog, maar ik kan alvast zeggen dat het erg goed ging! Ik begon heel rustig en pijn bleef uit. Vanwege het slechte weer kon ik weinig op mijn horloge kijken naar mijn tempo en deed ik gewoon wat goed voelde. Uiteindelijk finishte ik in 1:36:09! Dat is een gemiddeld tempo van 5:59 per kilometer, iets boven de 10 km p/u dus en ik had geen pijn, ook achteraf niet. Dat had ik echt niet voor mogelijk gehouden en ben ik superblij mee. Geeft echt weer vertrouwen voor de marathon!

De week daarna begon ik rustig.

Op maandag deed ik een uurtje ‘restorative yoga’. Weinig inspannend, maar juist ontspannend. Ik voelde mij goed na de Dam tot Dam en had geen eens spierpijn.

Dinsdag stond ik 20 minuten op de crosstrainer. Helaas geen tijd om meer te doen, maar in ieder geval iets gedaan!

Op woensdag deed ik weer krachtoefeningen. Ik probeer dit nu steeds vaker in te plannen, om zo blessures te voorkomen.

Donderdag vond ik het wel weer tijd om te gaan hardlopen. De Dam tot Dam ging goed, maar het leek mij goed om wel even daarna rust te nemen. Vandaag stond er 1:15 uur in zone 1, met 8x een stuk van 1 kilometer op tempo 10 km p/u. Tussendoor 100 meter rust. Ook dit ging weer goed! Wat een blijheid.

Vrijdag begon ik om 7:30 uur bij de fysio. Daar heb ik mijn krachttraining gedaan. En dat voelde ik wel in de loop van de dag.

Ondanks de spierpijn van gisteren, liep ik op zaterdag toch mijn lange duurloop. Omdat de pijn weg is (gebleven), mocht ik mijn schema weer oppakken. Er stond op mijn originele schema vandaag 20-26 kilometer op de planning. Dat mocht ik ook gaan doen, maar uiteraard alleen als het zonder pijn ging. Ik had er zin in! Ik had besloten niet op een bepaald tempo te gaan focussen, maar gewoon op lekker lopen en dan kijken hoe ver ik kom. Uiteindelijk liep ik 25(!) kilometer met een tempo van 6:34. Het ging goed, het zwaarste was eigenlijk de spierpijn in mijn bovenbenen van gisteren 😉

De week sloot ik op zondag af met een half uurtje op de hometrainer.

Afrondend

Wauw, ben ik echt zo snel hersteld van mijn lopersknie? Uiteraard hou ik het goed in de gaten, maar vooralsnog voelt het allemaal goed en ben ik weer vol vertrouwen! Fijn ook dat ik mijn schema weer op kan pakken. Nu nog even een paar weken ook goed aan krachttraining doen!

Countdown: nog 5 weken tot de New York Marathon!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s