Road to New York #4

Deel vier van de serie “Road to New York”. Een road met, helaas, ook hobbels.

In mijn vorige Road to New York vertelde ik over het feit dat ik een schema op maat liet maken. Daar ben ik dus mee aan het trainen en dat ging goed! De lange duurlopen worden steeds iets langer en vrijwel alle trainingen gingen lekker. Dat trainen voor een marathon viel vooralsnog dus best wel mee!

Op vakantie liep ik wat minder. In eerste instantie baalde ik daarvan, maar rust is ook belangrijk. Ik heb lekker uitgerust en dat was te merken: na de vakantie liep ik heerlijk op mooie tempo’s! Geen vertraging opgelopen door de vakantie dus 🙂

Helaas kwam daar een paar weken later tĂłch een kink in de kabel. Mijn linkerknie ging pijn doen. Eerst een beetje en toen tijdens een intervaltraining toch wel meer (als in: zoveel pijn dat ik de training afbrak). En daar kwam het, een bezoekje bij de fysio gaf uitsluitsel: ik heb een lopersknie. Een veel voorkomende blessure die ook mij treft. Lange tijd dacht ik bespaard te blijven van blessures, maar met nog acht weken te gaan is het mij toch overkomen. En na mijn bezoekje vrijdag bij de fysio had ik een mooi kunstwerkje van tape op mijn knie/bovenbeen zitten.

En nu?

Ik laat mij niet kisten! Oké, die zaterdag dat ik op pad ging voor een lange duurloop en na 7 kilometer thuiskwam wel eventjes. Maar Joost heeft mij opgepept en een dag later zag ik dat zelf ook wel in. Volgens Joost kan ik nu al een marathon lopen dus deze tegenslag maakt helemaal niet uit. Wat een vertrouwen hÚ?

Ik besloot dat het verstandiger was om even niet te gaan hardlopen. Tijdens het hardlopen is de pijn het ergst (en tijdens traplopen). En als ik het toch steeds zou proberen belast ik hem steeds weer en kan hij niet herstellen. We hebben dus sinds kort een hometrainer in de garage staan en daarom stapte ik zaterdag na mijn mislukte duurloop ook al een half uur op de hometrainer. Afgelopen zondag deed ik dat ook, maar toen drie kwartier.

Maandagavond drie kwartier gezwommen (geen pijn!) en dinsdagavond drie kwartier op de crosstrainer gestaan (ook geen pijn!). De crosstrainer hebben we sinds afgelopen maandag. Alsof ik het voelde aankomen, maar de alternatieve trainingsmogelijkheden zijn dus thuis aanwezig.

Dit betekent dus wel een afwijking van mijn trainingsschema. Ik ga vanaf morgen (donderdag dus) weer korte stukjes hardlopen op een laag tempo. Drie keer vijf minuten met Ă©Ă©n minuut rust tussendoor. En dat lopen wordt voorafgegaan door 45 minuten op de crosstrainer staan. Oftewel: dan toch een vrij lange training, maar met weinig belasting voor mijn knie. En morgenochtend ga ik samen met de fysio aan de slag voor krachttraining.

Ook aankomend weekend ga ik twee keer hardlopen (5 minuten, 10 minuten, 15 minuten op zaterdag en zondag 30 minuten). Allebei de keren vooraf gegaan door crosstrainer of fietsen. Afhankelijk hoe dat gaat, wordt ook mijn schema voor volgende week aangepast.

Helaas dus even een tegenslagje in de Road to New York. Maar de knie voelt sinds gisterenmiddag al beter en ik probeer traplopen zoveel mogelijk te vermijden. Duimen jullie mee voor een spoedig herstel?!


Teruglezen:
Road to New York #1
Road to New York #2
Road to New York #3

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s