Race Report – IJsselsteinloop 19 mei 2018

Tijd voor een ‘revanche’ op de halve marathon! Op 19 mei was het zo ver tijdens de IJsselsteinloop in, verrassend, IJsselstein 😉 Waarschijnlijk is het je toch nog niet ontgaan, dus ik verklap alvast dat het goed ging! Maar hoe de loop verliep, dat lees je hieronder! Het heeft iets langer geduurd voor deze blog online kwam: ik had nog hoop op het vinden van actiefoto’s onderweg, maar helaas 😦

IMG-20180519-WA0017Ik had mij een tijdje terug ingeschreven voor de halve marathon in Tilburg. Daar kon ik helaas toch niet heen, maar ik wilde toch graag een halve marathon doen om te kijken waar ik sta. In Nijmegen, tijdens mijn eerste halve, waren de omstandigheden zodanig dat ik daar echt niet heb kunnen presteren wat ik volgens mij wel zou moeten kunnen. En toen kwam ik op de halve marathon in IJsselstein uit. Ook prima, niet te ver weg en op 19 mei zal het weer vast een stuk beter zijn dan toen in Nijmegen.

Voorbereiding

Op dinsdag voor de wedstrijd deed ik nog een training mee met de loopgroep. Er stonden 60 rustige minuten op de planning. Leek mij prima dus. De training van donderdag sloeg ik over: dat zou zo’n 20 kilometer zijn. Iets teveel van het goede, zo twee dagen voor een halve marathon 😉 Ik liep zelf een rondje, uiteindelijk van maar 1,5 km (het was koud!!).

De temperaturen waren aan het begin van de week warm, later in de week werden ze iets minder. Op zaterdag zou het onder de 20 graden blijven. Prima dus om te lopen.

Ik had gezien dat er op de halve marathon welgeteld één haas zou zijn (voor de mensen die mijn blog lezen en niet veel van hardlopen weten: een haas is iemand die het tempo aangeeft en daarmee gelijkmatig naar een bepaalde eindtijd loopt. Ideaal dus omdat je zelf niet in de gaten hoeft te houden of je te snel of te langzaam loopt). Die haas was er voor een eindtijd van 2 uur, helemaal prima dus! Ik besloot de haas op te zoeken in het startvak en met hem mee te lopen. Een tijd van twee uur betekende een gemiddeld tempo van 5:40 minuten per kilometer. Dat zou te doen moeten zijn.

img-20180519-wa0013.jpgKilometer 1-5

There we go! Een niet al te groot startveld dus kon gewoon goed van m’n plek afkomen. Wel liepen er uiteraard meerdere mensen mee met de haas. Daarom was het soms wel wat druk om hem heen. Ik besloot dan ook iets afstand te houden van het groepje, zodat ik achteraan het groepje liep.

De kilometers gingen prima. Gemiddelde tempo heel mooi gelijk, namelijk 5:33, 5:34, 5:33, 5:35 en 5:33. Zo gelijkmatig krijg ik het zelf niet voor elkaar om te lopen. Ideaal zo’n haas 😉 En doordat we wat sneller liepen dan 5:40 wist ik dus ook dat er wat ruimte zou zijn als het tempo later in de wedstrijd wat zou inzakken.

Kilometer 5-10

Ik had met mijzelf afgesproken dat ik sowieso tot de 10 kilometer bij de haas zou blijven. Dat zou voorkomen dat ik te snel ging aan het begin. De kilometers gingen prima voorbij en ik kon de haas goed bijhouden. Ik was na het waterpunt voorop het groepje mee gaan lopen. Dat is ook goed te doen. Zo lang je er maar niet midden in zit.

Ook hier weer een mooi gelijkmatig tempo. Bij ongeveer 5,6 kilometer stond een drankpost, dus die kilometer was iets langzamer. Daarna weer mooi gelijkmatig, namelijk 5:40, 5:33, 5:33, 5:33 en 5:35. Mooi dacht ik bij mijzelf, nog steeds marge om binnen de twee uur te finishen!

_2AR3936Kilometer 10-15

Het ging op zich goed, maar veel sneller hoefde het van mij niet. Ik besloot dus bij de haas te blijven. Vanaf kilometer 12 kreeg ik het wat zwaarder. Daarbij gingen we ook op wat smallere paadjes lopen. Het groepje met de haas ging dan ook wat verder van mij weg, maar bleef nog steeds goed in zicht. Gewoon doorgaan Phyllis, zei ik tegen mijzelf. Het gaat prima. Ook hoorde ik tussentijds mijn gemiddelde snelheid en die bleef op 5:33/5:34 per kilometer liggen. Ook mijn Garmin gaf steeds prima tijden per kilometer aan.

5:36, 5:35, 5:38, 5:40 en 5:36 waren de tijden van de kilometers 11-15. Iets langzamer dan daarvoor, maar nog steeds dikke prima en voldoende om onder de twee uur te finishen.

_2AR3940Kilometer 15-20

Op een gegeven moment begint ook een psychisch spelletje. Ik deel lange afstanden altijd op in mijn hoofd en vanaf kilometer 15 denk ik dan ‘och nog maar 6 kilometer’ en zo ga ik dan aftellen. Dat neemt echter niet weg dat ik vanaf kilometer 18 echt het gevoel had niet meer vooruit te komen! Poehee het was zwaar. En dat terwijl ik nog ‘maar’ drie kilometer moest. Het groepje met de haas was nog steeds in zicht, maar wel steeds ietsje verder weg. De haas riep nog “Kom Phyllis, aanhaken” en ik deed mijn best. Echter wist ik ook dat ik het echt wel binnen de 2 uur ging finishen: aan het begin hadden we genoeg marge genomen. Kilometer 18 was mijn langzaamste kilometer. Gek genoeg ging het tempo daarna gewoon weer omlaag, terwijl het echt aan mijn benen voelde alsof ik niet vooruit kwam!

De tempo’s waren 5:45, 5:36, 5:51, 5:41 en 5:40.

IMG-20180519-WA0010Kilometer 20-21,1

Nog 1,1 kilometer. Ik ga het doen, dacht ik bij mijzelf, ik ga gewoon binnen de twee uur finishen. Tien minuten sneller dan twee maanden geleden (twee maanden geleden nog maar!). Bij mij liep een man die aan het begin ook bij mij in het haas-groepje liep. Hij ging af en toe wandelen. Daar had ik geen neiging toe. Ik ben echt blijven rennen en probeerde hem voor te blijven (altijd leuk voor de ego).

Vlak voor de finish stond de haas z’n verloren lopers (waaronder ik dus) aan te moedigen om de laatste meters nog te volbrengen.

Over de finish heen: Jaaaaaa gelukt! Happy happy happy. Ik zoek naar Joost, maar zie hem niet. Uiteindelijk vond ik Joost en  daarna sloeg ik de wedstrijd op in mijn Garmin. Nieuwe records zei hij: yeah! Halve marathon: 1:58:42. Woehoeee.

Afsluitend

Later die dag stond de officiële eindtijd op internet: 1:58:33. WAUW. Meer kan ik er niet over zeggen 😉 Twee maanden geleden liep ik nog 2:09:57. Vandaag was ik ruim elf (!) minuten sneller. En ja het was zwaar, maar ik voelde mij erna eigenlijk vrij goed. En ook al voelde het dus alsof ik niet meer vooruit ging op een gegeven moment, dat ging ik nog steeds. In een meer dan prima tempo. Waren die eerste 10 kilometers wellicht toch net iets te snel waardoor ik het later zo zwaar kreeg? Ik weet het niet. Maar ik weet wel dat ik het heb gered en het gevoel dat ik door die vrij vlotte eerste kilometers nog wat marge over had op het eind, was heel prettig.

Ik ben echt heel erg tevreden en super blij met mijn eindtijd. Ik wist dat het haalbaar moest zijn onder de 2 uur, maar je moet het toch doen. En I did it! En zelfs anderhalve minuut onder de 2 uur zelfs. Nou, dat doel is dus dik bereikt!

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s